Columns

Column: Gerrit Mollema

Zoals elk drie maanden gaat de 41-jarige Jan Vijlstra langs bij zijn 66-jarige collega Karel Frezer. Bijna twintig jaar trokken ze samen op bij metaalbedrijf Steelsteps waar Karel Jan de fijne kneepjes van het vak had bijgebracht en Jan Karel later had bijgeschoold toen de computers het bedrijf binnenslopen. Vrienden waren ze geworden. En gebleven nadat Vijlstra met pensioen ging.

'Hoe gaat het op het bedrijf?' is Karels traditionele openingsvraag als Jan zijn eerste slok bier neemt in de zonovergoten tuin.
'We hebben het ergste achter de rug, lijkt het,zegt Jan. ‘En hoe is het met het pensionado-bestaan?'
'Verschrikkelijk,' zucht Karel.
'Verschrikkelijk?' Jan kijkt eens om zich heen. De vogels kwinkeleren, er waait een zacht briesje. Het scherm op het tv'tje op de tafel van het hardhouten tuinameublement toont de eerste wedstrijden van de nieuwe voetbalcompetitie. 'Sorry Karel, maar kijk eens om je heen. Elke dag word je, nadat je lekker hebt uitgeslapen, wakker in dit paradijsje.'
Karel verontwaardigd: 'Je hebt het dus nog niet gehoord?'
'Wat moet ik hebben gehoord?'
'Vanaf volgend jaar word ik gekort op mijn pensioen. Omdat ons pensioenfonds PME te weinig dekking heeft.'
'O dat. Tsja, het is crisis, even de tering naar de nering, zou ik zeggen. Over een paar jaar is het weer voorbij.'
'Jij hebt makkelijk praten. Jij bent nog veel te jong om je daar druk over te maken.'
'Sorry, maar je moet niet zeuren, Karel. Jij ging op je 62ste al met prepensioen. En ik mag straks doorbuffelen tot mijn 67ste.'
'Nou en? Jij hebt eerst gestudeerd en bent pas op je 23ste begonnen. Terwijl ik op mijn 15de al met een vijl in mijn handen stond, meneer Vijlstra.'
'Nee, nu wordt hij mooi! Jij bent opgegroeid in een tijd van volledige werkgelegenheid. Terwijl ik vorig jaar in de deeltijd-ww zat. Dat was pas inleveren.'
'Maar ik heb mijn hele leven voor dat pensioen gespaard.'
'Blijkbaar niet genoeg.'
'Omdat de jongere generatie het verdomt om meer premie te betalen.'
'Gelul Karel. In de gouden jaren stelden de fondsen werknemers en werkgevers vaak vrij van het betalen van premies. Nu moeten er door de werkenden en de bedrijven steeds meer worden opgebracht.'
'Maar weet jij wel wat het betekent als ik wordt gekort?' schreeuwt Karel. 'Dan wordt de camper waarmee Jannie ik deze herfst door Zuid-Europa willen trekken minstens een meter korter.'
Jan nog luider: 'En onze wintersportvakantie gaat dit keer niet naar Oostenrijk, maar naar Sauerland. Waar je met een beetje mazzel alleen sneeuw hebt in de derde week van februari.'
Dan staat Jannie voor ze die op het het lawaai af is gekomen.
'Wat is er aan de hand, jongens.'
'Jan begrijpt niet waarom ik pisnijdig ben dat ik pensioen moet inleveren.'
'Ja, het is vreselijk,' zegt Jannie die naar de tv staart.
'Zie je,' zegt Karel triomfantelijk. 'Jannie is het met me eens.'
Jannie wijst naar het tv-scherm. ‘Dát is vreselijk, ouwe chagrijn,' zegt ze en loopt weg.
Karel en Jan kijken nu ook. Op het scherm waadt een Pakistaan met een peuter op zijn nek door een onafzienbare watervlakte. Het blijft een minuut stil.
Dan zegt Karel: 'Nog maar een biertje, Jan?'

GERELATEERDE ITEMS

EVENEMENTEN

VACATURES

FILMPJES

Meer filmpjes

Product reportages - ISCAR TECH-TALK Helido 890

Nieuwsbrief

Zoek

Poll

Magazine Preview